πίσω στο site

η δικια μου ιστορια

Γράψτε μας την ιστορία του δικού σας τραυλισμού. Μας ενδιαφέρει να τη μοιραστείτε μαζί μας.

η δικια μου ιστορια

Δημοσίευσηαπό dimitriskots » Κυρ Ιούλ 08, 2012 9:23 pm

Καλησπερα σε ολους,με λενε Δημητρη ειμαι 35 ετων και θα ηθελα κι εγω να πω την ιστορια του δικου μου τραυλισμου.
Μεχρι την 4η δημοτικου δεν ειχα κανενα προβλημα με την ομιλια μου, ελεγα το μαθημα μπροστα σε ολη τη ταξη,διαβαζα ποιηματα μπροστα σε γονεις και μαθητες οποτε ειχαμε γιορτη κλπ θα λεγα οτι καθε μερα οταν ρωταγε η δασκαλα ποιος θα πει μαθημα σηκωνα πρωτος εγω το χερι μου.Ωσπου ενα πρωι σαν ολα τ αλλα μου λεει η δασκαλα να διαβασω το ποιημα που θα ειχαμε για την επομενη μερα και εκει πως να το εξηγησω?δεν μπορουσα να βγαλω μιλια σαν κατι να μου εκλεισε το στομα-λαιμο-πνευμονια η να πατησε το κουμπι off της ομιλιας,μετα απο λιγα δευτερολεπτα η δασκαλα με μια απορια στο προσωπο της ειπε σ ενα αλλο παιδι να διαβασει και πως να μην απορει οταν καθε μερα σηκωνα το χερι σαν ελατηριο για να πω μαθημα?βεβαιως ηταν μεγαλο το σοκ δεν μπορουσα να καταλαβω τι μου συνεβαινε τα νευρα μου ειχαν γινει κροσια.πηγα σπιτι και ειπα στη μητερα μου τι εγινε,απο τοτε ξεκινα η <<οδυσσεια>>,μεχρι το γυμνασιο ειχα επισκεφτει διαφορους ειδικους που απ οτι θυμαμαι ειχαν εστιασει στο θεμα της αναπνοης,ποτε αναπνεουμε, πως, διαφορες τετοιες τεχνικες.Στο γυμνασιο ειχε σταθεροποιηθει καπως η κατασταση,εκει μου συνεβη και κατι ενδιαφερον.
Η καθηγητρια της ιστοριας ηθελε το μαθημα της επομενης μερας να το διαβαζουμε στη ταξη και εντελως τυχαια διαλεξε εμενα την πρωτη φορα,ειχα αγχωθει παρα πολυ αλλα παρ ολα αυτα πηρα μια αναπνοη και αρχισα να διαβαζω με μια αναισθησια θα λεγα,αυτο ηταν ενα μεσο <<αμυνας>> που βοηθουσε στο να μην αγχωθω και οντως ετσι εγινε διαβασα ολο το μαθημα χωρις να κολλησω πουθενα ΟΥΑΟΥ!Ετσι οποτε ειχαμε ιστορια και επειδη βαριοντουσαν οι υπολοιποι να διαβασουν ελεγε σε εμενα η καθηγητρια να διαβασω.Αυτο βεβαια δεν σημαινει οτι ειχε εξαφανιστει ο τραυλισμος,σε ολες τις αλλες περιστασεις της ημερας τυχαιναν στιγμες τραυλισμου.
στο λυκειο η κατασταση ηταν μια απο τα ιδια,απο εκει και περα αφου ειχα παει σε ενα σωρο ειδικους απ τους οποιους αλλοι βοηθησαν και αλλοι οχι εβαλα το θεμα στο <<αυτοματο πιλοτο>> βασικα θα ελεγα οτι καθησα μονος μου και σκεφτηκα τι θα βοηθουσε στο να μην αγχωνομαι στη αρχη η κατα τη διαρκεια μιας λεξης η φρασης γιατι πιστευα οτι ο ψυχολογικος παραγοντας ειναι σημαντικος σε ενα τετοιο προβλημα,ετσι  απλα οποτε καταλαβαινα οτι αγχωνομαι προσπαθουσα να καθαρισω το μυαλο μου απο σκεψεις που εφερναν αγχος,εννοειται βεβαια οτι απ τη στιγμη που ξεκινησε αυτο το προβλημα μεχρι και πριν απο λιγες μερες ειχα αναπτυξει κι εγω διαφορα κολπα για να καλυπτω τον τραυλισμο χωρις βεβαια παντα επιτυχια.
στον στρατο επισης ηταν μια απο τα ιδια,στις αναφορες και επιθεωρησεις απεφευγα τη βλεματικη επαφη γιατι φοβομουν οτι θα τραυλισω,ουτε αυτο ειχε παντα επιτυχια......
απ το στρατο και μεχρι πριν απο λιγες μερες μερες τιποτα δεν ειχε αλλαξει,σποραδικες στιγμες τραυλισμου κατα τη διαρκεια της ημερας
dimitriskots
Αρχάριο μέλος
Αρχάριο μέλος
 
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: Σάβ Ιούλ 07, 2012 9:53 am

Απ: η δικια μου ιστορια

Δημοσίευσηαπό tzoulia » Κυρ Ιούλ 22, 2012 8:08 pm

κρατα γερα Δημητρη! Μπορεις κι εσυ να τα καταφερεις...προσπαθεια χρειαζεται...τον τροπο τον γνωριζεις τωρα!
tzoulia
Αρχάριο μέλος
Αρχάριο μέλος
 
Δημοσιεύσεις: 5
Εγγραφή: Σάβ Ιούλ 07, 2012 1:49 pm

Απ: η δικια μου ιστορια

Δημοσίευσηαπό dimitris!!! » Πέμ Δεκ 20, 2012 4:02 pm

Συνονόματε Δημήτρη πιστευω πως καταλαβενο οτι λες γιατι τα εχω περασει και εγω αλλα οκ εχουμε ενα προβλημα μην μας περνει απο κατω γιατι υπαρχουν και τα χειροτερα απλα προσπαθεια θελει και να μην ακους κανεναν αλλον γτ ενας που δεν τραυλιζει δεν μπορει να καταλαβει και ας λεει σε καταλαβενο....Παμε μπροστα και οτι ειναι να γινει θα γινει!!!;)
dimitris!!!
Ομάδα αυτοβοήθειας
Ομάδα αυτοβοήθειας
 
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: Πέμ Δεκ 20, 2012 1:08 pm


Επιστροφή στο Η ιστορία του Τραυλισμού μου

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Bing [Bot] και 1 επισκέπτης